tjaard.nl

Wie m’n blog vaker leest heeft wel gezien hoeveel ik zat te twijfelen over wat voor speakers ik moest nemen, dit door eigenlijk teveel keus waardoor ik door de drivers het bos niet meer zag. Voor wie nog wil weten wat ik van de modellen bij Speaker & Co vond:

• De Shamal was precies, maar je hoort eraan dat er metalen units inzitten. Ze waren ook erg duur en ookal kwamen ze erg diep met strak laag, de metaalklank beviel me niet.
• De Trapezium 2 klonk eigenlijk erg prettig. Niet extreem precies, maar een erg prettige klank waar je erg lang naar kan luisteren. Als ik een grote zak geld overhad zou ik ze best nog eens willen bouwen, maar de winst ten opzichte van de Mission M72 die ik had vond ik te klein. Druk en diep laag zat er ook niet in.
• Voor de Pl 105 mk 2 gold eigenlijk hetzelfde, maar deze vond ik wat saaier dan de Trapezium 2.

Dat ik überhaupt bij Speaker & Co ben geweest komt hierdoor: de kans een paar zelfbouwluidsprekers van Dynaudio te bemachtigen — een merk dat ik eigenlijk altijd al eens wilde proberen maar wat door de prijs eerder een leuk toekomststreven leek. Toch niet dus ;) . Het geval wilde alleen dat de eigenaar Robbert in Rotterdam woonde en dat eventjes langskomen om te luisteren wat problematisch was. Hijzelf had het pakket bij Speaker & Co besteld: een D260 Esotec tweeter en 17W75LQ woofer, welke hij eerst als Dynaudio Nuance gebouwd had. Later heeft hij deze bezetting echter in het ontwerp van de Dynaudio “Natural One” gestoken en vaste stands onder deze monitorspeaker gezet.

Na het ronddwalen bij Speaker & Co en het gevoel dat ik die Dyns toch eens moest horen ben ik op de trein naar Rotterdam gestapt met een vracht cd’s. En dat bleek die dag meer dan waard te zijn. Niet alleen is Robbert een enthousiast speakerbouwer met wie je wel zou kunnen blijven praten, de speakers klonken gewoon goed en ik had echt het gevoel iets gevonden te hebben wat ik echt prettig vind klinken. Toen ik weer naar huis ging baalde ik echt dat ze niet mee te nemen waren in de trein… Na wat twijfels over financiën, het regelen van een auto, een ritje 90 cruisen over de snelweg (1:20 gereden, dat is ook een middel tegen dure brandstof) staan ze echter hier. En het was het waard. Het enige wat een beetje zonde was is dat ik gelijk erna ruim een week last had van algehele luistermoeheid door dingen aan m’n hoofd waardoor eigenlijk niks goed klonk, maar dat haal ik wel in ;) .

M’n intentie was een speaker ‘op de groei’ waar ik de eerste jaren niet zat van word en volgens mij is dat erg goed gelukt. Na het toepassen van een opgerolde sok om een exces aan laag in deze eigenlijk te kleine ruimte op te lossen en een paar klinkers eronder om ze iets omhoog te krijgen klinken ze gewoon heerlijk (stereo imaging is gewoon vet), hoewel er wel dingen zijn waar ik ten opzichte van Mission wel aan moest wennen. Vergeleken met Dynaudio doen speakers van Mission twee dingen die opvallen:

1. Missions klinken vrij hard/scherp. Voordeel ervan is dat hardrock (de gitaren vooral) hard klinkt, maar het is ook nogal eens storend. De tweeter van Dynaudio is erg precies en klinkt misschien naar ‘lief’ neigend zonder slap over te komen. Je hebt ten opzichte van Missions wel minder snel het gevoel dat ze hard staan, maar op de goede plek zitten is ook een goede manier om ‘verzadigd’ te worden ;) .
2. Mijn ervaring met Mission inzake zangstemmen is dat ze altijd erg duidelijk aanwezig zijn. Bij de Dyns bleven ze ineens soms wat achter voor m’n gevoel, maar eigenlijk is de balans gewoon goed: er wordt gewoon soms zachter gezongen!

Overigens geen kwaad woord over Mission, het zijn lekkere speakers voor weinig geld en modellen als de 780 en 782 zijn dingen die me erg leuk lijken om eens te beluisteren. Vele genres klinken echter gewoon fijn op de Dynaudio’s: Radiohead, Tori Amos, Garbage, Kraftwerk, Depeche Mode… het enige punt van zorg was eigenlijk of het hardere gitaarwerk goed zou klinken. Dat doet het, ookal is het op een andere manier dan op de Missions en dit was ook hetgene waar ik het meest aan moest wennen. Het ‘harde’ geluid van Missions laat zulke muziek namelijk erg indrukwekkend en overweldigend klinken en daar is zeker wat voor te zeggen. Maar Papa Roach heeft van zichzelf een soort galm voor dit effect en klinkt nog steeds lekker. Tool heeft deze galm niet… ik vond het eerst een beetje zonde, maar na een paar keer luisteren begreep ik het ineens: ik hoor een paar mensen in een studio zitten die op hun instrumenten beuken. Het hoeft niet supergroot te klinken, ze staan gewoon voor me met z’n vieren op hun gitaren en drumstel te spelen en te zingen. En dat, dat is cool.

Conclusie: Deze speakers zijn juweeltjes en niet saai. Enig nadeel: als ik een unit verkloot heb ik een probleem, Dynaudio levert geen losse units meer :( .