Enter the Matrix…
Sinds het verschijnen van een zekere Hollywoodproductie word je doodgegooid met een woord dat eigenlijk uit de lineaire algebra stamt: The Matrix. Ik hou niet van gehypete films, maar vandaag had ik een pakketje uit de States met daarin een…. *drumroll* TypeMatrix.
Gelukkig is dit een voorbeeld van een geval waarin het woord matrix op een zinnige manier gebruikt wordt; het slaat namelijk op de positionering van de toetsen. De oplettende lezer zal zien dat deze, in tegenstelling tot bij een normaal toetsenbord, recht boven elkaar staan. De fabrikant claimt dat dit een natuurlijkere positionering van de handen bevordert en heeft nog meer snufjes om te pogen het bord ergonomisch verantwoorder te maken dan de dertien in een dozijn ramplank die je bij de gemiddelde computer vindt.
Een oordeel geven als je er net een uurtje op hebt kunnen typen is lastig, maar ik denk dat ik er erg goed aan zou kunnen wennen. We zullen het zien… ik hoop wel dat ik de C goed aan de praat krijg, het bord is refurbished en die toets weigert soms… :( .
Maar goed, we zullen het zien… ;) .
Het is heel dubbel, dit toetsenbord. Enerzijds typt het best prettig, maar anderzijds moet je voor pgup en pgdown per se de Fn-toets indrukken en kan ik in een tekstconsole geen ctrl-pgup gebruiken om door de buffer te scrollen. Dat zijn wat kleine ongemakken… maar de vierkante layout is daarentegen wel weer erg prettig. Voor lange stukken typen is dit bord zeker een blijvertje, maar misschien moet er een los numeriek eiland bij om te compenseren voor de kleine ongemakken die het met zich meebrengt. Ook de split key layout voelt erg prettig aan de polsen… dilemma, dilemma :) .
Oh, misschien is het ook wel handig als ik shift in plaats van met ctrl en pgup probeer te scrollen… stomme ik, kun je nagaan hoe je jezelf dingen op positie aanleert ;) .